Voorwoord
De verkiezingen zijn voorbij. Zelfs het stemmen tellen leidde tot felle strijd op de social media. D66 viert zijn triomf. De belofte tienduizenden huizen te bouwen bleek een metafoor te zijn. Mona Keijzer roept dat je niet in een metafoor kunt wonen.
Hoe het kan gebeuren dat in zo’n speertijd D66 de mogelijke nummer 1 is geworden, is misschien wel het gevolg van een entertainmentprogramma. Behoort Rob Jetten, net als ik, tot 8% van de slimste mensen van Nederland? Valt iedereen met de toverspreuk van 1,8 miljoen voor D66?
- Ons laten geloven dat aan de CO2 knop draaien de aarde zal redden met windmolens op zee en zonnepanelen. Meer windmolens op zee van € 30.000.000,- per stuk dan er haringen zwemmen? Niemand wil ze nog bouwen, maar mogelijk wel met subsidie uit de pensioenpot.
- Met stikstofbeleid boeren om zeep en stagnatie van de (sociale) woningbouw. Beleid dat is gebaseerd op een computermodel dat er 90% naast zit. Dit is hetzelfde als de meting: Uw snelheid was tussen 50 en 150. U mag 100. U bent uw rijbewijs kwijt, want de uitkomst is heel misschien 150.
- Het laten gebeuren dat we artikel 13 van de grondwet schrappen met de EU gluurapp (Chat control).
- Het laten gebeuren dat Digital ID de EU toekomst wordt.
- Het laten gebeuren dat CO2 het onderpand van de Euro wordt met invoering van CBDC.
- Het laten gebeuren dat de massa immigratie ons boven het hoofd groeit.
- Het laten gebeuren dat we de soevereiniteit weggeven aan de EU.
- Het laten gebeuren dat miljarden naar defensie moeten.
En dan geloven dat er nog geld over is voor Onderwijs, Wetenschap, Cultuur, Zorg, Veiligheid, Gezond ondernemerschap, Betaalbare energie, Een welverdiende vakantie, Op 67 jarige leeftijd AOW en een pensioen, Je kinderen goed terecht komen in hun eigen betaalbare woning en zich de luxe kunnen permitteren tegen hun ouders te zeggen: Jullie worden opa en oma?
Lieve mensen, kom eens op aarde terug? In het programma van de Slimste Mens, kan ik ook de slimste humoristische mens uithangen en in verkiezingscampagnes met verlanglijstjes de kiezers lekker maken.
Ohhh, Hans, wat is Ingrid een schat en ohhh, wat is ze slim. Ik stem op haar. Jij ook? Ja schat, ik ook.
Hoe dan ook, de campagne voor de volgende verkiezingen gaan binnenkort van start. Ingrid gaat voor logica en waar Nederland bij gebaat is, zonder weg te kijken wat in de wereld onze aandacht en zorg verdienen.
De partij van Ingrid legt bloot welke kant het op gaat als we enkel het sentiment volgen en niet luisteren naar de 10 geboden van de wetenschap, niet kritisch denken, al heel snel iemand de mond wordt gesnoerd, omdat zijn/ haar mening afwijkt van het algemeen aanvaarde narratief.
Inleiding
Waarom stagneert toch steeds de sociale woningbouw? Stel je de vraag aan de minister van VRO die mijns inziens met constructieve en creatieve voorstellen kwam, gaan onzichtbare krachten en de Raad van State er dwars voor liggen bij een migratieprobleem dat ons boven het hoofd groeit, waarbij statushouders voorrang krijgen op toewijzing van sociale woningen. Jesse Klaver noemt haar palingpopulist en wijt het probleem simpelweg terug te voeren is tot niet bouwen.
Dat Jesse Klaver echt niet weet waarover hij praat, wordt in deze uitzending nader toegelicht.
De Raad van State roept dat Mona onrechtstatelijk bezig is.
Bij DENK is alles, waar je ook mee komt, racistisch, discriminerend, ongrondwettelijk en ben je alles wat in de 2e Wereldoorlog werd gezegd over NAZI Duitsland.
Waar Mona mee naar buiten kwam:
- Op de woningmarkt iedereen gelijke kansen, ongeacht waar je vandaan komt.
- Schrap eens een aantal regels die wonen, tot wonen op je eigen stekkie in de tuin van opa en oma mogelijk maakt.
- Vasthouden aan achterhaalde stikstofregels die de woningbouw stagneren, is het probleem in stand houden.
- Ga eens wat flexibeler om met niet permanente bewoning.
- Ga eens wat flexibeler om met het mogen splitsen van woningen.
Woningnood leidt tot maatschappelijke problemen die de samenleving zullen ontwrichten. Inmiddels is de woningnood misschien wel prioriteit 1. Eén van de meest bedenkelijke opmerkingen is dat de minister van VRO niet heeft geleverd. Dit komt uit de mond van degenen die haar werk onophoudelijk hebben gefrustreerd. Als mij een plek in de coalitie na de val van het kabinet Jetten in 2026 wordt gegund, heb ik graag mensen als Mona aan mijn zijde om hele grote stappen te kunnen zetten naar een gezond en mooi Nederland in een volledig nieuw politiek systeem.
Het woningtekort
Het woningtekort wordt berekend op basis van de verhouding tussen het aantal huishoudens en het aantal beschikbare woningen. De methodiek van ABF Research omvat:
- Prognoses van bevolkingsgroei.
- Ontwikkelingen in huishoudenssamenstelling.
- Verloop van de woningvoorraad.
- Plannen en realisatie van nieuwbouwprojecten.
Volgens hun modellen zou Nederland in 2030 minimaal 100.000 woningen per jaar moeten bouwen om het tekort in te lopen. Momenteel blijft de productie steken rond de 70.000 à 80.000 per jaar.
Gevolgen van het woningtekort
Het aanhoudende tekort aan woningen heeft verstrekkende gevolgen:
- Stijgende huizenprijzen: Door het tekort stijgen zowel koop- als huurprijzen. Starters en mensen met een middeninkomen worden het hardst geraakt.
- Woononzekerheid: Meer mensen wonen tijdelijk, bij familie, of zelfs op straat. Woonzekerheid wordt een groeiend maatschappelijk probleem.
- Beperkte mobiliteit: Mensen blijven langer in een ongeschikte woning zitten, wat doorstroming belemmert.
- Druk op sociale huur: De wachtlijsten voor sociale huurwoningen groeien, met in sommige steden wachttijden van 8 tot 15 jaar.
Is de realiteit beroerder?
De maatschappelijke gevolgen voor de burger:
- > 7 jaar op de wachtlijst voor een woning.
- Waar zitten de woning loze burgers? Bij de ouders, op een camping, op een veel te duur kamertje van 2 x 6 m2.
- Op geen enkele wijze toegang tot de woningmarkt zal gevolgen hebben voor het aangaan van relaties, onderhouden ervan en kinderen krijgen.
- De maatschappelijk ongewenste gevolgen betreffen ook ongewenste demografische opbouw van de samenleving. Geen kinderen is een gat slaan in de continuïteit van het onderwijs, de toekomstige arbeidsmarkt, de zorg en pensioenvoorziening als omslagstelsel.
- Polarisatie, het toenemen van de tegenstellingen tussen partijen of bevolkingsgroepen, ontstaat natuurlijk ook als aan jouw wachttijd geen einde komt door steeds plaats te moeten maken voor iemand uit een ver, vreemd land. Voor dit onderdeel van het probleem zal ik Jesse Klaver toch moeten bijscholen.
Welke zijn de gevolgen van een topzware bevolkingsopbouw?
Als je de jeugd de toekomst ontneemt, ontneem jij je eigen toekomst. Het opschroeven van de AOW leeftijd is er 1 van. Een basisschool zonder kinderen is na 6 jaar een ROC, HAVO, lyceum zonder studenten en na 11 jaar een universiteit zonder studenten. Over 12 jaar een volslagen verstoorde arbeidsmarkt.
Nu al blijven kinderen noodgedwongen bij hun ouders wonen. Welke keuze hebben de jong volwassenen? Geen huisvesting, geen kinderen.
Het gaat altijd om grond en geld.
Aan villawijken is meer verdiend dan aan sociale woonwijken. Echter, de woningnood is een landelijk probleem. De landelijke overheid moet ingrijpen, ook al hebben gemeente geen m2 grond meer.
Onderstaand staan algemeen bekende principes om de sociale woningbouw vlot te trekken. De tekst in het blauw is hoe ik erover denk.
Grondprijzen:
Spreek lagere grondprijzen af voor nieuwe huurwoningen tot de aftoppingsgrens. Verdeel de openbare ruimte en privéruimten om economisch verantwoord af te kunnen toppen.
Kleiner bouwen: Bouw woningen kleiner, ook omdat huishoudens kleiner worden. Nee, bouw slim.
Energie: Trias energetica: Isoleren heeft de voorkeur boven dure onderhoud intensieve installaties. Dat klinkt als een compromis. Installaties hoeven niet duur te zijn en kunnen onderhoudsvrij zijn.
Prefab: Fabrieksmatig bouwen: Zoek aanbieders die minder afhankelijk zijn van bouwvakkers. Voor bouwvakkers staat een nieuwe uitdaging te wachten. Er is schreeuwend tekort aan vakmensen.
Circulair bouwen: Circulair businessmodel: Onderzoek het nieuwe businessmodel van verplaatsbare woningen. Eindelijk van die fantasieloze bakstenen af die eerder geleiden dan isoleren.
Prestatiegericht aanbesteden: Niet voor lagere kostprijs. Wel om het risico daar te leggen waar de kennis zit. Dus bij complexe vragen. Met deze suggestie kun je niets. Bij wie zit de kennis? Bij de aannemer? Bij de architect? Bij het ingenieursbureau? Bij de overheid die nodig het bouwbesluit dient aan te passen? De kostprijs is beïnvloedbaar. Om een wiel uit te vinden ben je € 1.000.000, kwijt. Maak je 100.000 dezelfde wielen, kost de uitvinding per wiel € 10,-. Wil je de sociale woningbouw vlot trekken, moet je vooral geen drempels opwerpen voor betrokken partijen. Ben ik aansprakelijk voor mijn kennis, ben ik in een keer heel dom en deel ik mijn kennis niet.
Grondprijs: De verschillen in de m2 prijs voor bouwgrond variëren van € 200,-/ m2 tot wel > € 800,-/ m2. Dit betekent dat een perceel van 126 m2 varieert van € 25.200,- tot € 100.800,-. Voor de sociale woningbouw zijn dit verschillen die echt helemaal buitensporig zijn. Dit betekent dat je in Amsterdam minstens 4 hoog moet stapelen om aan vergelijkbare stichtingskosten te komen.
Infrastructuur : Om aan de groeiende behoefte van elektriciteit te kunnen voldoen, zul je nu adequate beslissingen moeten nemen op welke manier deze op te wekken en te transporteren. Dit moet ik Rob Jetten aan zijn verstand zien te peuteren. Als de Rijksoverheid meldt dat er tegen 2030 er 900.000 woningen bij moeten komen, gaat je dat in het geheel niet lukken met windmolens en zonnepanelen. Daarnaast lijdt evenals de sociale woningbouw ook het kunnen vestigen van bedrijven gebrek om het simpele feit dat de energiebedrijven aan de vraag, mede door de obsessieve energietransitie, in het geheel niet kan voldoen. Van het gas af heeft consequenties voor waar je de energie voor verwarmen vandaan haalt. CO2 en N verbindingen: Het is het ene of het andere. Je gaat bouwen met de bakstenen die je hebt of je gaat anders bouwen. Het is binnen de wet anders bouwen of de wet aanpassen.
De Stichtingskosten
Creatief denken en handelen is het vermogen om nieuwe en/ of ongebruikelijke, maar toepasbare ideeën voor bestaande vraagstukken te vinden. Hierbij horen: Het kennen en hanteren van creatieve technieken, het denken buiten de gebaande paden, nieuwe samenhangen kunnen zien, het durven nemen van (verantwoorde) risico’s, fouten kunnen zien als leermogelijkheden en een ondernemende en zoekende houding.
In de traditionele bouw worden grote fouten gemaakt die niet worden opgemerkt. Het buitenblad van de spouwmuur wordt opgetrokken met bakstenen. Verdiepingsvloeren worden op het binnenblad gelegd i.p.v. eraan opgehangen. Omdat die stapel bakstenen zo zwaar is, moet de fundering erop worden afgestemd. Scharnierdaken rusten op de muurplaat en de muurplaat ligt op het binnen- en buitenblad. Spouwankers en kilometers staal worden verwerkt. Je importeert thermische bruggen. Waarom zo?
Kan de bouwtijd worden gereduceerd? Kan de isolatie beter? Kan de vochthuishouding beter? Waarom boven slapen? Waarom de garage naast het huis? Waarom pur en kit? Waarom de haakse slijper voor leidingwerk? Waarom bouwen we steeds hetzelfde, ondanks de Limburgse toestanden? Waarom steeds die bakstenen alsof er niks anders bestaat?
- Met de belangen van Johannes Modaal wordt geen rekening gehouden. Johannes Modaal wil ook wonen. Het is niet uit te leggen, wel te verklaren waarom de woningnood zo’n extreme vormen aanneemt.
- Sinds 2013 de huizenprijzen zijn verdubbeld. Het marktmechanisme waar de overheid niets aan doet, gaat over de rug van miljoenen mensen. Waar blijft de zorgplicht van de overheid die zo verwachtingsvol in de grondwet is omschreven.
- Voor zover sociale woningbouw wordt gerealiseerd, is geen rekening gehouden met waar en hoe de felbegeerde stek eruit moet zien.
- Amsterdam wordt overgenomen door 21 particuliere huisjesmelkers, waaronder het neefje van de koning. Woningnood als verdienmodel.
- Ik mis een aantal disciplines die betrokken zouden moeten zijn bij de inrichting van de ruimte.
- Het idee dat opgelegde technologische oplossingen voor iedereen goed is, zonder iedereen in het proces te betrekken, is een misser van de eerste orde. De gemiddelde burger bij wie de factuur ongevraagd en onaangekondigd wordt neergelegd, heeft maar te slikken wat enkele politici die aan geheugenverlies lijden, dicteren. Dit wordt afgedaan met het gebrek aan helicopterview van de burger.
- Draagvlak is een verloren gegaan begrip.
- De hals over kop politiek zoals we moeten van het gas af, vervoer moet elektrisch. Het net heeft in het geheel de capaciteit niet al die elektrische voertuigen van stroom te voorzien.
- Kost wat kost zonlicht en windenergie implementeren, tot nu toe een druppel op een gloeiende plaat. Subsidie is belastinggeld. Naar wie gaat de subsidie en bij wie komen de terreurturbines in de achtertuin?
- 2,2 Watt per m2 voor terreurturbines of 11.000 Watt per m2 van een conventionele centrale en dan nog denken dat je de wereld met wind en zon kunt redden?
- Hoe belastend voor het milieu zijn windmolens en zonnepanelen en hoe onverantwoord ga je bij de energietransitie om met schaarse grondstoffen?
- Niet bouwen omwille van een of ander computermodel dat er >90% naast zit, waaruit de relatie tussen de conditie van de natuur met stikstofverbindingen zou moeten worden aangetoond en daarbij de meeste stikstofverbindingen we gratis uit de omringende landen krijgen. De relatie tussen toename van CO2 en klimaatverandering is verwaarloosbaar.
- De eerste woningen moeten nog klimaatbestendig worden gebouwd.
- Er is wel ruimte voor gigantische zonnepaneelvelden en hele grote kantoren, terwijl miljoenen m2 kantoorruimte leeg staat.
De zeven remmende factoren van de Nederlandse woningbouw
Ontwikkeling
Gemeenten willen wel, maar bouwen blijft stroef verlopen
Hoewel gemeenten staan te popelen om de woningnood te verlichten, blijkt bouwen in Nederland een taaie klus.
- Archeologisch onderzoek,
- vervuilde grond
- en een gebrek aan geschikte locaties
maken dat steden als Tiel jaarlijks maar een handjevol huizen opleveren. Tegelijkertijd geven wethouders unaniem aan dat het politieke draagvlak om door te pakken er wél is.
Maar ondanks de goede wil stokt de bouwproductie. In 2024 werden slechts 69.000 nieuwe woningen gerealiseerd, ver onder de afgesproken 100.000 per jaar. De oorzaken zijn complex, maar komen opvallend vaak op dezelfde knelpunten neer.
Geen regie zonder eigen bouwgrond
Veel gemeenten hebben in de nasleep van de kredietcrisis hun laatste kavels verkocht. Projectontwikkelaars bepalen nu het tempo en kiezen logischerwijs voor projecten met de hoogste opbrengst. Betaalbare woningen, waar de vraag het grootst is, blijven daardoor vaak liggen. Zelfs gemeenten die nog wél eigen grond hebben, lopen aan tegen de beperkingen van locaties en landschappelijke waarde. Dus bij veel gemeenten zijn voor wat betreft de sociale woningbouw de projectontwikkelaars de baas. Dit weiger ik te accepteren, temeer het economisch gewin van enkelen nu het lot van velen bepalen.
Motie 1: De Kamer gehoord de beraadslaging verzoekt de regering in het maatschappelijk belang dat tegen de taxatiewaarde de grond in eigendom komt van de Rijksoverheid ten behoeve van de sociale woningbouw.
Stikstof en ruimtelijke beperkingen maken uitbreiden lastig
Bouwen buiten de bebouwde kom is vaak geen optie door natuurgebieden en beschermde landschappen. Stikstofregels maken het verkrijgen van natuurvergunningen tijdrovend en onzeker. De recente uitspraak van de Raad van State, die intern salderen uitsluit, heeft dit probleem verder verergerd. Projecten worden hierdoor vertraagd of stilgelegd.
Intern salderen betekent dat je de stikstofdepositie van je nieuwe project wegstreept tegen de stikstofdepositie die nu al op die plek aanwezig is. Blijkt onder aan de streep dat de stikstofdepositie in de nieuwe situatie niet toeneemt ten opzichte van de huidige situatie, dan is de conclusie dat er geen extra schade ontstaat aan de natuur. Oftewel, een natuurvergunning aanvragen was dan meestal niet nodig.
Motie 2: De Kamer gehoord de beraadslaging verzoekt de regering, mede op grond van volledig achterhaalde stikstofdepositiemodellen, refererend aan het rapport van professor Ronald Meester, de uitspraak van de Raad van State naast zich neer te leggen, zich te baseren op steekhoudende methoden zoals die ook in het buitenland plaatsvinden, voor zover voorgestelde maatregelen uit motie 1 niet toereikend zijn.
Langdurige procedures en trage voorbereiding
Het bouwrijp maken van grond is zelden eenvoudig. Sanering van vervuilde terreinen, archeologisch onderzoek en flora- en fauna-inventarisaties zorgen voor aanzienlijke vertragingen. Van jachthavens die moeten wijken tot vleermuizenhotels die gebouwd moeten worden: elk aspect vergt tijd en geld.
Motie 3: De Kamer gehoord de beraadslaging verzoekt de regering in het maatschappelijk belang per omgaande met antwoorden te komen waarom sanering van vervuilde terreinen 20 jaar geleden reeds had moeten plaatsvinden, juridische grondslag te vinden voor dat de vervuiler betaalt, in kaart brengen waar archeologisch onderzoek waarom bouwrijp maken ophoudt, flora- en fauna-inventarisatie pas plaatsvindt als een bouwplan reeds decennia loopt. Waarom vleermuizenhotels en jachthavens belangrijker zijn dan het welzijn van miljoenen burgers.
Bezwaarmakers en eindeloze juridische procedures
Lokale bezwaren over uitzicht, privacy of leefbaarheid leiden vaak tot juridische procedures die projecten jarenlang kunnen vertragen. Zelfs projecten met brede politieke steun lopen hierdoor vast. De roep om snellere bezwaarprocedures en een voortoets om kansloze bezwaren vroegtijdig af te wijzen, klinkt dan ook steeds luider.
Motie 4: De Kamer gehoord de beraadslaging verzoekt de regering kundige Rijksambtenaren bezwaarprocedures vlot te trekken.
Financiële knelpunten remmen de woningbouw af.
De financiële haalbaarheid van projecten is een groot struikelblok. Commerciële partijen haken af bij onvoldoende rendement, terwijl woningcorporaties gebukt gaan onder beperkingen in huurverhogingen. Stijgende bouwkosten, hogere rentes en extra eisen vanuit overheden maken het lastig om de rekensom rond te krijgen. Zonder aanvullende subsidies stokt de bouw.
Motie 5: De Kamer gehoord de beraadslaging verzoekt de regering financiële knelpunten die woningbouw remmen weg te nemen, mede door motie 1 in acht te nemen, woningcorporaties minder te belasten en de beperkingen in huurverhogingen te laten vervallen in ruil voor betaalbare en adequate energievoorziening. Ursula von der Leyen hoeft maar te roepen en ze krijgt miljarden die de overheid steeds bij de minst bedeelden verhaalt.
- Verdeel de openbare ruimte en privéruimten om economisch verantwoord af te kunnen toppen.
- Kleiner bouwen: Bouw woningen kleiner, ook omdat huishoudens kleiner worden. Nee, bouw slim.
- Energie: Trias energetica: Isoleren heeft de voorkeur boven dure onderhoud intensieve installaties. Dat klinkt als een compromis. Installaties hoeven niet duur te zijn en kunnen onderhoudsvrij zijn.
- Prefab: Fabrieksmatig bouwen: Zoek aanbieders die minder afhankelijk zijn van bouwvakkers. Voor bouwvakkers staat een nieuwe uitdaging te wachten. Er is schreeuwend tekort aan vakmensen.
- Circulair bouwen: Circulair businessmodel: Onderzoek het nieuwe businessmodel van verplaatsbare woningen. Eindelijk van die fantasieloze bakstenen af die eerder geleiden dan isoleren.
- Prestatiegericht aanbesteden: Niet voor lagere kostprijs. Wel om het risico daar te leggen waar de kennis zit. Dus bij complexe vragen. Met deze suggestie kun je niets. Bij wie zit de kennis? Bij de aannemer? Bij de architect? Bij het ingenieursbureau? Bij de overheid die nodig het bouwbesluit dient aan te passen? De kostprijs is beïnvloedbaar. Om een wiel uit te vinden ben je € 1.000.000, kwijt. Maak je 100.000 dezelfde wielen, kost de uitvinding per wiel € 10,-. Wil je de sociale woningbouw vlot trekken, moet je vooral geen drempels opwerpen voor betrokken partijen. Ben ik aansprakelijk voor mijn kennis, ben ik in een keer heel dom en deel ik mijn kennis niet.
De grootste besparingen zijn te halen op grondprijs, arbeid en materialen. Omdat de Rijksoverheid via onteigening van grond door projectontwikkelaars opgekocht, is dezelfde overheid in staat de grondprijs voor de sociale woningbouw in heel Nederland op gelijk niveau te stellen. 126 m2 bouwgrond is € 21.000,-.
Het is niet bouwen of prefab. De besparing zit in de zogenaamde IKEA bouwpakketten, een hele straat op 2 diepladers naar de bouwplaats.
Personeelstekort drukt op de bouwambities
Gemeenten hebben simpelweg te weinig gespecialiseerde ambtenaren om bouwprojecten efficiënt te begeleiden. Concurrentie met provincies en ministeries verergert dit probleem. Vooral kleine gemeenten hebben moeite om gekwalificeerd personeel binnen te halen, wat leidt tot uitstel van projecten.
Motie 6: De Kamer gehoord de beraadslaging verzoekt de regering afscheid te nemen van incompetente ambtenaren die bouwprojecten eindeloos en nodeloos ophouden. De sociale woningbouw kan bij de gemeenten worden weggenomen in het geval de Rijksoverheid de eigenaar is van de verworven grond van projectontwikkelaars.
Gebrek aan infrastructuur en netcongestie als nieuwe bottleneck
Zelfs als alles op papier rond is, kan infrastructuur de bottleneck vormen. Wegen, ov-verbindingen en elektriciteitsnetwerken zijn vaak niet berekend op nieuwe wijken. Netcongestie is daarbij een groeiend probleem: zonder aansluiting op het stroomnet kunnen projecten simpelweg niet worden gerealiseerd. Ook de beschikbaarheid van drinkwater wordt steeds vaker als knelpunt genoemd.
Motie 7: De Kamer gehoord de beraadslaging verzoekt de regering met de obsessieve energietransitie om CO2 neutraal te worden die een hoax blijkt te zijn te kappen. Het is te gek voor woorden dat sociale woningbouw stagneert, omdat stroom van windmolens voorrang krijgt op het Net, waardoor het Net bij voortduring overbelast is en derhalve geen stroom kan worden geleverd.
Waarom is drinkwater een groeiend knelpunt? We doen misschien lacherig over de Amish people. Neem eens een kijkje in de keuken van hun waterhuishouding en gewassenteelt.
Bouwen met boerenverstand:
Om klimaatbestendig te bouwen, dien je naast kennis over mechanica en statica ook over kennis van de dynamica, weg en waterbouwkunde te beschikken en is de hulp van biologen noodzakelijk om comfortabel wonen waar de mens aangenaam deel uit kan maken van de natuur.
De zonnepanelen dienen niet om elektriciteit te leveren voor het NET, maar voeden een warmte accu voor de verwarming in koude dagen. Daarnaast parkeer je de voertuigen onder de zonnepanelen die als openbare carport dienen.
Een belangrijke motor van de welvaart is de beschikbaarheid van betaalbare energie. Een enorme hoeveelheid energie gaat op aan: Verwarmen en koelen.
- Verlichting Kantoorapparaten Servers en datacentra.
- Elektrische auto's, fietsen en transport.
Enerzijds moeten we veel slimmer ons van energie voorzien en anderzijds de beschikbare energie veel efficiënter benutten. Zonnepanelen, windmolenparken en de Noordzee vol met windmolens is niet het antwoord.
Klimaatverandering hou je niet tegen, al draai je nog zo hard aan de C O2 knop. De investering is veel beter besteed als je klimaatbestendig bouwt. Je kunt daarmee ook energie besparen door minder te hoeven verwarmen en helemaal niet meer te hoeven koelen.
Als je overdag de verlichting aan moet doen, is het ontwerp van de ruimte die je moet verlichten verkeerd. Je kunt daglicht op de donkerste plek in de ruimte krijgen.
Kunnen kantoorapparaten zuiniger? Kun je de hoeveelheid ervan reduceren en hoelang staan die kantoorapparaten nodeloos stroom te vreten? Als je Elon Musk zijn gang laat gaan, kun je complete kantoorgebouwen sluiten.
In het geval we de controlehonger als overheid loslaten, a.i. beperken tot gebruik voor de wetenschap en wat nu online beschikbaar is, fysiek beschikbaar stelt in het gezellige zoek het op café, reduceer je de belasting door datacentra en servers enorm. Waarom moet een fiets elektrisch zijn? En wat nu over de balk gaat aan windmolens en netwerken aanpassen, kun je het openbaar vervoer verbeteren en gratis maken.
Produceer je daar waar je het nodig hebt, hoeft er niet veel te worden gereden. Moet voedsel en of goederen worden verplaatst, haal je het daar waar je de minste kilometers moet maken en overweeg je welk transport het minst energie vreet.
De eigenheid van de regio wordt bepaald door hetgeen die regio kan voortbrengen, zonder op de regio roofbouw te plegen of de leefbaarheid voor mens en dier in het gevaar te brengen.
Van welke gemakken kunnen we ons ontdoen, zonder op het comfort en kwaliteit van leven in te boeten? Kunnen we nog een ei bakken zonder een antiaanbaklaag in een pan? Voor dit comfort, vergiftigen we het drinkwater van onze kleinkinderen. Je bakt een ei van Charlotte, jouw hobbykip, dat besmet is met PFAS in de antiaanbakpan van de fabriek die de besmetting van het ei van Charlotte heeft veroorzaakt.
De jeugd heeft de toekomst, maar niet als je jezelf conformeert aan de idiote uit de lucht gegrepen stikstofreductie doelen en statushouders voor mogen kruipen bij de toewijzing van een sociale huurwoning.
Waar het ministerie van volkshuisvesting zich door heeft laten leiden en het ministerie van financiën hebben ertoe geleid dat de woningmarkt voor toch wel een hele grote groep ontoegankelijk is geworden. Tot overmaat van ramp nu ook nog komen met box 3 belasting op eigen woningbezit.
De gevolgen van dit wanbeleid leidt tot een ongewenste demografische ontwikkeling die direct zijn weerslag heeft op het onderwijs, de zorg, de arbeidsmarkt en het trieste sociale leven van de twintiger nu.
Is EU lid blijven jezelf wegcijferen?
Voorbeeld van deze werkelijkheid: 10 huizen in de aanbieding, waarvan 7 doorstromers is 3 toe te wijzen aan starters. 1 van die 3 is statushouder. Het is 10% naar statushouders als je zegt dat die ene statushouder 1 van de 10 woningen krijgt. Zo lust ik er ook een. Wat krom is recht praten. Dit is de Klaver bagatelliseringspolitiek. Doorstromers zitten al in de trein. Dus komen er geen 10 woningen, maar slechts 3 woningen vrij.
Stel er zijn 18 kandidaten / 3 woningtoewijzingen per jaar = 6 jaar wachten als jij achteraan in de rij staat. Dus nu 18/ 2 per jaar, omdat er 1 naar een statushouder gaat, dus 9 jaar wachten. Asielzoekers worden vanzelf statushouder. Wil je de wachttijd inkorten, moeten er veel huurders doodgaan. Snap dan dat Mona Keizer het advies van de Raad van State niet opvolgt. Gelijkheidsbeginsel is niet roepen dat de statushouder een achterstand heeft op de autochtoon. Niet wonen is geen gezin, geen kinderen, geen toekomstperspectief voor de autochtoon, waarmee de autochtoon een niet in te halen achterstand heeft op de statushouder. Om het gelijkheidsbeginsel recht te doen, is naar Mona luisteren en bouwen.
Ons nieuwe Europa is opgebouwd uit regio's die zoveel mogelijk selfsupporting zijn en elkaar aanvullen omwille van de ligging, bodemschatten, transportmogelijkheden, culturele en demografische eigenschappen. Europa is voor niemand meer interessant. De EU heeft de diplomatieke rechten met Rusland verspeeld. Rusland kijkt met de rug naar Siberië niet meer naar links, maar naar rechts. Xi Jinping, zullen we zaken doen? Xi Jinping kan ook al niet goed door een deur met Trump. China staat op gespannen voet met de VS en de VS kan aan de EU niks verdienen. Dus XI Jinping zal tegen Poetin zeggen: Hee Vladimir, biertje?
En als we er helemaal niks meer van snappen, lachen Trump, Xi Jinping en Poetin ons, simpele van geest, vierkant uit. Wij zijn de simpele van geest, omdat we ons eigen zogenaamde geopolitieke bestel zo razend ingewikkeld maken dat niemand, maar dan ook niemand het meer snapt.
Ctrl. Alt. Del.: We gaan van West Europa weer een pracht deel van het continent Eurazië maken, waarbij niet de landsgrenzen die louter de relicten zijn van militaire conflicten, maar regio's op grond van hun geografische eigenheid een optimale bijdrage leveren aan de saamhorigheid van één Europa door juist de charme van de decentrale diversiteit te respecteren.
We ontdoen ons van organisaties als de VN, de NAVO, de EU, we ontdoen ons van de deepstate die ons alleen maar ellende heeft gebracht. De great reset gaat niet van de perverse belangen van de global elite afhangen, maar van al die goedwillende burgers die steeds meer beseffen dat de overheid er niet voor hen is, maar zij er zijn voor de overheid.
Emeritus schooljuf geografie Ingrid Lucassen